Menu

Štenećak - što, kako zašto?

Napisao: Dr.med.vet. Mirko Ćelić

Štenećak je vrlo zarazno virusno oboljenje (Morbilli virus) koje je zastupljeno kod pasa, kuna, vidri, tvorova, foka i rakuna. Kod pasa je najčešće zastupljeno kod mladih jedinki između osam tjedana i 6 mjeseci starosti. Prisustvo virusa u organizmu psa dovodi do niza simptoma - kod većine pasa su u početku razvoja bolesti prisutni respiratorni simptomi – iscjedak iz nosa, infekcije dušnika i pluća, probavne smetnje u smislu povraćanja i proliva, visoka tjelesna temperatura.

Virus štenećaka je sposoban da u značajnoj mjeri oslabi imuni sustav psa te organizam nije u stanju da se izbori sa sekundarnim infekcijama (npr. Salmonela, parvovirus). U daljem toku bolesti može doći do oštećenja na centralnom nervnom sistemu koje će rezultirati tzv. nervnim simptomima – nekoordinisanim kretanjem , trzajima na određenim dijelovima tijela, nevoljnim pokretima itd.

Nevakcinisani psi se zaraze preko iskašljanog sadržaja, fecesa, urina, suza i pljuvačke inficiranih pasa i pasa koji su se tek oporavili od infekcije ovim virusom (proteklih 1-2 tjedna).

Psi se također mogu zaraziti i prilikom kontakta sa predmetima koji su bili u blizini inficiranih pasa - posude za hranu i vodu, pribor za uređivanje dlake itd. Virus uglavnom u organizam dospjeva preko sluznice nosa i usne šupljine, dalje se umnožava u krajnicima ili bronhijalnim limfnim čvorovima.

Obično 4 dana nakon infekcije virus prelazi u krv (viremija), a kasnije virus prodire u sva tkiva, prije svega tkiva i organe imunog sistema kao što su slezena, grudna žlijezda, koštana srž, limfni čvorovi i Kupfferove ćelije. Uspije li organizam stvoriti dostatna antitijela u prvih devet dana infekcije do simptoma uopšte neće ni doći.

SIMPTOMI:
Kada je bolest u punom zamahu najčešće imamo kliničku sliku koju prate:

-       Uvećane i bolne oči i okolna tkiva sa bjeličastim ili potpuno prozirnim iscjetkom.Sličan iscjedak ističe i iz nosnica;

-       Povišena tjelesna temperatura koja obično ide od 39,5 do 41 °C;

-       Kašalj, u početku suhi, a kasnije sa iskašljavanjem sadržaja;

-       Povraćanje, prolivaste stolice i mučnina;

-       Krize svjesti i tremor: Upalni proces na mozgu (encefalitis) i na pripadajućim membranama (meningitis) se mogu javiti tokom infekcije virusom štenećaka. Ovi se simptomi mogu pojaviti u kasnijem toku bolesti, obično nekoliko sedmica nakon pojave prvih simptoma;

-       Promjene na zubima mogu ostati trajno u smislu oštećenja cakline i tamnijeg prebojavanja;

-       Spontani pobačaji i rađanje mrtve štenadi se može vidjeti kod kuja kod kojih se bolest javi tokom graviditeta;

-       U teškim slučajevima se javljaju hiperkeratoze na njušci i mekušima tzv. Hard pad disease

Kod starijih pasa se, iako ne tako često - može pojaviti hronični upalni proces na mozgu (encefalitis) prouzrokovan ovim virusom tzv. Old Dog Encephalitis (ODE). Virus u ovom slučaju zbog za sada neistraženih razloga trajno perzistira u mozgu, ali važno je da se kod ove forme virus ne širi u okolinu i da ne postoji mogućnost infekcije drugih pasa.

olivia spink 662737 unsplash

PREVENTIVA:

Preventiva kroz vakcinaciju je najznačajniji oblik zaštite od ovog oboljenja. Štenećak se poslednjih nekoliko godina javlja kod sve većeg broja pasa, stoga je veoma bitno da se osnovna (prva) vakcinacija obavi na vrijeme i da se nakon toga obave revakcinacije. Pravo vrijeme za početak vakcinacije može varirati zbog dosta varijabilne dužine prisustva majčinskih antitjela - idealno bi bilo prvu vakcinaciju obaviti sa osam tjedana života, drugu 4 tjedna kasnije, a treću u 16 . tjednu života. Sledeća vakcina se preporuča za 15 mjeseci, a od druge godine života u trogodišnjem ritmu. U slučaju da se štene vakciniše poslije dvanaestog tjedna života, treba dati dvije vakcine u razmaku od 3- 4 tjedna.

DIJAGNOSTIKA:
Bolest je relativno teško dijagnosticirati - sumnja na dijagnozu je uglavnom prisutna kod nevakcinisanih i nepotpuno vakcinisanih pasa. Serološka ispitivanja kod vakcinisanih pasa nemaju značaj jer je nemoguće napraviti razliku između antitjela koja su nastala vakcinacijom i onih nastalih tokom infekcije. Upotreba brzih seroloških testova koji se najčešće koriste u veterinarskim ustanovama ne može dati potvrdu konačne dijagnoze, pošto se relativno često zbog neadekvatnog uzorkovanja, skladištenja testa ili faze oboljenja dobijaju lažno negativni rezultati. Najsigurnija metoda za potvrdu bolesti je upotreba PCR metode za detekciju virusne RNK u krvi i cerebrospinalnoj tečnosti oboljelih pasa.

LIJEČENJE:
Liječenje je bazirano na potpornoj terepiji kroz nadoknadu tečnosti (infuzije) i upotrebu antibiotika da bi se izbjegle sekundarne bakterijske infekcije. Zadnjih nekoliko godina su dostupni serumi sa specifičnim antitijelima i interferoni sa poboljšanim kvalitetom koji daju dobre rezultate kod liječenja, ali ako je došlo do pojave neuroloških simptoma prognoze za oporavak su veoma loše.

Najstariji arheološki nalaz zajedničkog ukopa čovjeka i psa na svijetu nedavno je pokazao da je pas bolovao od ove bolesti - više o tom zanimljivom nalazu iz pera naše urednice i arheologinje Rujane pročitajte ovdje!

mirko
"Hvala, doktore Mirko!"


Ukoliko vam se sviđa ovaj članak slobodno ga podijelite na društvenoj mreži!

Pasji život™

Poruka drugim medijima - uvijek nam je kompliment vidjeti svoje tekstove i teme prenesene na drugim web stranicama, portalima i u časopisima - ukoliko ne tražite dopuštenje ili ne navedete link na našu stranicu/ime autora članka, biti ćemo prisiljeni djelovati pravnim putem.


































KOMENTARI

Share
back to top
The most visited gambling websites in The UK